MichelJanssens.jpeg

About the artist.
Michel Janssens.

Michel Janssens gives a tangible and often imposing shape to his experiences, his reservations, his picture of people and their mission or message, their identity, to what belongs to his imagination and his culture.
In the smithy of his father, where his grandfather was also a blacksmith, he builds, from red copper plates or tubes, figures that are often larger than human form, mythical creatures that sometimes adopt or possess an animal allure among other things because of their wings or what we could describe as the tangible reflection of a desire, of an urge to rise up or to escape from the earth.

The image describes a contemplation, a pursuit in fine branches that are rhythms and charged repetitions.
After all, the shape of his characters suggests what is more a pursuit than a concrete determination.
Part of the recognisable visual language also refers to what is part of our Western patrimony so that a tangible figuration has become the wording of a spiritual given.
The copper figures of Michel Janssens describe a reality and just as much a desire.
They attempt to achieve a spatial rhythm just as much as to capture a concrete being as they suggest the multitude of emotions that a human being, or perhaps another being possesses.

They represent a fable and reality at the same time, a complex structure as much as an obvious visible intensity, poetry and zest, story and condensation, form and bolster of emotion.

Hugo Brutin.

More information about Michel’s CV can be found in this books “Michel Janssens, Sculpturen en tekeningen” and “Pro Memorie”.

(original text)

In de smidse van zijn vader, waar ook zijn grootvader smid was, bouwt hij vanuit roodkoperen platen of buizen figuren op die vaak groter zijn dan een menselijke gedaante, fabelwezens die soms een animale allure aannemen of bezitten onder meer omwille van hun vleugels of wat wij zouden kunnen omschrijven als de tastbare reflectie van een verlangen, van een behoefte om zich te verheffen of te ontsnappen aan het vastkleven aan de aarde.

Het beeld omschrijft een gedachte, een streven in fijne vertakkingen die ritmes zijn en geladen herhalingen.
De gedaante van zijn personages suggereert immers wat meer een streven is dan een concrete vaststelling.
Zo refereert ook een deel van de herkenbare beeldtaal aan wat deel uitmaakt van ons Westers patrimonium zodat een tastbare figuratie de verwoording van een geestelijk gegeven is geworden.
De koperen figuren van Michel Janssens beschrijven een realiteit en evenzeer een verlangen.
Zij pogen om in een ruimtelijke ritmiek net zozeer een concreet wezen te vatten als zij de veelheid aan emoties suggereren die een menselijk of wellicht ook ander wezen bezit.

Zij zijn fabel en werkelijkheid tegelijk, complexe structuur evenzeer als een vanzelfsprekende zichtbaar geworden intensiteit, po‘zie en elan, verhaal en verdichting, vorm en bolster van emotie.

Hugo Brutin